Wat is een IP-adres?

Een IP-adres (Internet Protocol address) is een gestandaardiseerd adresformaat dat wordt gedefinieerd door het internetprotocol. Het kent een logisch adres toe aan elk netwerk en elke host op het internet, zodat apparaten met elkaar kunnen communiceren terwijl de verschillen in de onderliggende fysieke hardware worden geabstraheerd.

IP-adressen worden gebruikt om computers (of smartphones) op het internet te identificeren. In het dagelijks gebruik moet elk apparaat dat met een netwerk is verbonden een IP-adres hebben om correct te kunnen communiceren. Een nuttige vergelijking is die met een telefoon: het IP-adres is als een telefoonnummer, terwijl routers op het internet functioneren als schakelsystemen die “oproepen” (verzoeken) naar de juiste bestemming doorsturen.

Een IP-adres vormt de basis van de communicatie in TCP/IP-netwerken. Elk apparaat dat met een netwerk is verbonden, moet een IP-adres hebben.

De tegenwoordig meest gebruikte IPv4-adressen zijn 32 bits lang en worden doorgaans opgedeeld in vier binaire getallen van 8 bits (dus vier bytes). IP-adressen worden meestal weergegeven in zogeheten dotted-decimal-notatie in de vorm a.b.c.d, waarbij a, b, c en d decimale gehele getallen zijn in het bereik van 0 tot 255.

Zo stelt het IP-adres in dotted-decimal-notatie 100.4.5.6 het volgende 32-bits binaire getal voor:

01100100.00000100.00000101.00000110

IPv4 en IPv6

Gangbare IP-adressen vallen in twee hoofdcategorieën: IPv4 en IPv6.

· IPv4 gebruikt een adreslengte van 32 bits en bestaat uit vier numerieke segmenten, elk met een maximale waarde van 255.
· IPv6 gebruikt een adreslengte van 128 bits en biedt daardoor een veel grotere adresruimte.

IP-adresformaat

Een IP-adres kan op de volgende manieren worden beschreven:

· IP-adres = netwerkadres + hostadres
· IP-adres = netwerkadres + subnetinformatie + hostadres

Een eenvoudig IP-adres bevat twee essentiële onderdelen: het netwerkadres en het hostadres.

Voorbeeld: 192.168.1.100

Neem als voorbeeld het IPv4-adres 192.168.1.100. In dit geval kan het adres als volgt worden geïnterpreteerd:

· Netwerkadres: 192.168.1 (de eerste drie segmenten)
· Hostadres: 100 (het laatste segment)

Als er subnetting wordt toegepast, wordt de structuur van een IPv4-adres complexer. Wanneer bijvoorbeeld een subnetmasker van 255.255.255.0 wordt gebruikt, kan het adres als volgt worden geïnterpreteerd:

· Netwerkadres: 192.168.1
· Subnetbereik: gedefinieerd door het subnetmasker
· Hostadres: 100

Het bovenstaande illustreert een eenvoudig voorbeeld van IPv4-adressering. In echte netwerken kan subnetting veel complexer zijn en kan de structuur van IP-adressen variëren. IPv6-adressen gebruiken een andere schrijfwijze, maar de onderliggende principes zijn vergelijkbaar.

IP-adresklassen (A/B/C/D/E)

Op basis van de netwerk-ID werden IP-adressen traditioneel onderverdeeld in vijf klassen:

· Klasse A – Gebruikt voor zeer grote netwerken. IP-adressen waarvan de eerste octet tussen 1 en 126 ligt, behoren tot deze klasse.
· Klasse B – Gebruikt voor middelgrote netwerken. IP-adressen waarvan de eerste octet tussen 128 en 191 ligt, behoren tot deze klasse.
· Klasse C – Gebruikt voor kleine tot middelgrote netwerken. IP-adressen waarvan de eerste octet tussen 192 en 223 ligt, behoren tot deze klasse.
· Klasse D – Gebruikt voor multicast. Deze adressen hebben de eerste drie bits op 1 gezet en de vierde bit op 0.
· Klasse E – Gereserveerd voor experimentele doeleinden. Deze adressen lijken op klasse D, maar de vierde bit staat eveneens op 1.

Opmerking: In moderne netwerken zijn toewijzing van IP-adressen en routing gebaseerd op CIDR en subnetprefixen in plaats van op adresklassen. Toch wordt de indeling in A/B/C/D/E-klassen nog steeds veel gebruikt voor leersituaties en algemene uitleg.

Voor een diepgaander inzicht in IP-adressen en antwoorden op veelgestelde vragen, zie onze pagina IP-adres-FAQ.